Esad Džudžević nema pojma o poreklu prezimena

Esad Dzudzevic

Heraldičar Nemanja Todorović Štiplija sa Masarikovog Univerzitetu u Češkoj Repiblici navodi da ne stoji tvrdnja Esada Džudža o poreklu prezimena, jer osmanski državljani muslimanske veroispovesti nisu, uopšte, imali prezimena.

U pisanom osvrtu na promenu prezimena predsednika Bošnjačkog nacionalnog veća Esada Džudževića u Džudžo, Todorović Štiplija navodi u mejlu dostavljenom medijima, da prezimena sa sufiksima „vić“ i „ić“ u slovenskim jezicima označavaju pripadnost, prvenstveno porodici.

Prezimena sa sufiksima -vić i -ić, zajedno sa sufiksima -ov, -ev, -ović, -ski, pa čak i -in, -ak, -ek, -ik javljaju se mnogo ranije. Ne stoji tvrdnja gospodina Džudževića da su ovakvi sufiksi nametnuti od bilo kakve vlasti, već više da su u prirodi slovenskih jezika, pa su se sami takvim nametnuli“, navodi heraldičar.

Sa druge strane, s obzirom da sufiksi ovog tipa u slovenskim jezicima označavaju pripadnost, prvenstveno porodici – tj. ocu, sreću se kod Bošnjaka mnogo ranije, navodi Todorović.

[adsenseyu5]

On navodi da je heraldika kao pomoćna istorijska disciplina usko povezana sa rodoslovljem ili genealogijom (grčka reč za rod, pleme, koleno – logos reč, govor). To je disciplina o postanku, odnosima i korenima imena i prezimena ljudi, nauka koja proučava poreklo porodica.

Džudžević je ranije saopštio da je zvanično promenio prezime u Džudžo i da je odbacivanjem dodatka „vić“ iz prezimena ispravio nepravdu učinjenu njegovim precima.

Todorović smatra da je netačna tvrdnja Džudževića da su sufiski „vić“ i „ić“ nametnuti od 1912. godine.

Prvo, nisu imali čemu biti nametnuti, kad osmanski državljani muslimaske veroispovesti nisu imali prezimena. Muslimani su u Osmanskom carstvu samo na svoja imena dodavali titule, kao što su paša, hodža, beg, hanuma, efendija, i slično – ovakve titule definisale su njihov formalni ili neformalni status u osmanskom društvu, njihovu profesiju ili nešto drugo. Slično je bilo i sa verskim i vojnim titulama, ali prava prezimena osmanski državljani nisu imali – ukazuje Todorović.

On podseća da su turski državljani posle Ataturkovih reformi, koje su počele 1921-24. godine Zakonom o prezimenima Turske Republike koji donet vrlo kasno 1934. godine, morali da koriste prezimena.

Do tada su samo hrišćanski i jevrejski stanovnici novoosnovane Republike Turske imali prezimena, dok ih muslimani nisu imali uopšte – tvrdi Todorović Štiplija.

(Tanjug)

[adsenseyu1]

Share this post: