Zašto Tom Kruz veruje da je besmrtan?

Kejti Holms odvela je ćerku Suri i ostavila Toma Kruza „u depresiji“, a Sajentološku crkvu „u panici“ – pošto se špekuliše da bi popularna glumica u brakorazvodnoj parnici na sudu u Njujorku mogla da otkrije sve tajne sajentologa.

Kejti (33) nije prva koja je napustila Sajentološku crkvu, ustvari, poslednjih godina „prebezi“ su sve češći, čak kad je reč o visoko pozicioniranim sajentolozima, ali prvi put se dešava da se ta religija ili sekta (zavisno od države), nađe usred brakorazvodne parnice i borbe za starateljstvo na detetom.

„Surovost“ i „represija“ reči su kojima je u izveštajima o „slučaju TomKet“ glumica opisala i crkvu i kamp „Sea Organisation“, u koji je Tom hteo da pošalje njihovu šestogodišnju ćerku – a Kejt potom odlučila da napusti i njega i crkvu.

I ostali koji su Sajentološku crkvu napustili, kao i oni koji su pobedili sajentologe na sudu, pominju „represiju“, „ucene“ i metode „ispiranja mozga“ – zbog kojih je sajentologija na ivici zabrane u Nemačkoj i Francuskoj.

Duhovna rehabilitacija: Tajne za ucene

Sajentološko učenje polazi od verovanja da su ljudi besmrtna bića koja su zaboravila svoju pravu prirodu. Njihov metod „duhovne rehabilitacije“ – kao put ka pravoj prirodi – odvija se na takozvanim „revizorskim sednicama“ na kojima sledbenici dele sa „revizorima“ svoje najskrivenije misli i tajne, da bi se navodno oslobodili negativne energije. Te sednice se najčešće snimaju, a više nezavisnih izvora tvrdi da crkva zloupotrebljava snimke da bi ucenjivala članove ako se okrenu protiv sajentologije.

U Sjedinjenim Državama, zvanično je registrovana Sajentološka crkva, koju je 1954. utemeljio pisac naučne fantastike L. Ron Habard, propovedajući da tehnologija može da proširi um i pomogne u rešavanju problema.

Jedno od verovanja jeste da ljudi, umesto duše, imaju tetane, vanzemaljska bića koja služe umesto centralnog nervnog sistema.

Rođen 1911, Habard je učestvovao u Drugom svetskom ratu. Kao pripadnik Američke mornarice je ranjen, oslepljen i čak dva puta proglašavan mrtvim, ali se po sopstvenom mišljenju izlečio primenjujući načela dijanetike, koja predstavlja nauku o duhovnom zdravlju.

Habard je posle Drugog svetskog rata postao pisac naučne fantastike i 1950. godine je objavio bestseler knjigu „Dijanetika – moderna nauka o mentalnom zdravlju“. Zbog velikog interesovanja javnosti osniva dijanetičke organizacije po Americi, iz koje je kasnije nastala sajentologija.

Umro je 1986. ali se i danas njegove propovedi na kasetama i u knjigama uveliko prodaju.

Danas, u svetu ima oko deset miliona sajentologa, a crkva u SAD ima značajnu podršku javnih ličnosti, poput Toma Kruza, koji važi za njenog potparola na međunarodnoj sceni, režisera Olivera Stouna, TV voditelja Larija Kinga, glumaca Džona Travolte, Dastina Hofmana…

Kritičari sajentologije tvrde da je to sekta koja vrši finansijske prevare i zloupotrebljava sledbenike, naplaćujući im visoke novčane iznose za duhovno vođstvo.

Bivši sajentolog Marti Retban – koji se posvetio pomoći onima koji su pobegli od sajentologa i redovno na svom blogu razotkriva sajentologe – tvrdi da je jedna od metoda za pravilno usmerenje i spoznaju vere i nasilje, odnosno batinjanje u kome zdušno učestvuje i Tom Kruz. Scenario duhovnog isceljenja za one vernike koji se ne pridržavaju pravila je brutalan – podrazumeva pesničenje i šutiranje, naveo je Retban, otkrivši da je jednom prilikom Kruz obećao upravnicima sajentološkog kompleksa u Kaliforniji da će lično učestvovati u „prevaspitavanju“ neposlušnih. Portparol crkve i Tomov advokat su to demantovali.

Prema podacima Evropske federacije centara za istraživanje i informisanje o sektama, glavni cilj sajentologa je rekonfiguracija ličnosti zbog čega najveću pretnju svom radu vide u psihijatriji i psihologiji.

Sajentologiju, koju nazivaju još i „Kalifornijska crkva“, mnogi ne smatraju verskom, već profitabilnom organizacijom. Poznato je da su u Americi, Kanadi i Italiji osuđeni brojni pripadnici sajentoloske crkve zbog poreskih pronevera, kriminalnih radnji i uzimanja novca. Kult se bazira na apsolutnom posedovanju „duše i tela“ svakog sledbenika. Guru ili poglavnik nadležan za nove članove podvrgava novajlije specijalnom procesu ispiranja mozga, kopanju po najintimnijim tajnama, poveravanju svih „grehova“.

Apsolutna podređenost se ogleda i u tome što se od podanika traži ne samo materijalna pomoć za „crkvu“, već se, prema nekim tvrdnjama, zahteva predaja glavešinama sekte svih dobara kojima raspolaže sledbenik.

Za uzvrat, crkva rešava sve duhovne i psihološke probleme, a nalazi rešenja i za teškoće u karijeri i druge, mada se sve to dešava daleko od očiju javnosti.

Februara prošle godine, Sajentološka crkva našla se pod istragom FBI zbog trgovine ljudima. Optužbe se zasnivaju na tvrdnjama o držanju članova u ropskom položaju i tvrdnjama više članica te crkve da su kao tinejdžeke bile prinuđene na abortus, jer trudne ne bi mogle da rade na loše plaćenim poslovima, koje su lideri te organizacije ugovarali.

Francuski sud je 2009. godine osudio zbog prevare „psihološki osetljivih“ sledbenika na novčanu kaznu od 600.000 evra Sajentološki verski centar u Parizu, a njihovog lidera Alena Rosenberga na uslovnu kaznu zatvora od dve godine i globu od 30.000 evra.

Postupak je pokrenut nakon tužbe dva bivša pripadnika organizacije koji tvrde da su bili primorani da plate 21.000, odnosno 49.500 evra za tzv. test ličnosti i druge usluge koje predstavljaju deo verske nastave.

Na svom veb sajtu sajentolozi opravdavaju cenu koštanja svojih seansi poredeći svoje kurseve sa kursevima u školama ili na univerzitetu. Oni navode da sesije „revizije“ pomažu članovima da dostignu nivoe „besmrtnosti što nema cenu“.

Pariski tužioci su tražili i da se zabrane aktivnosti tog verskog centra u Parizu, ali je zbog izmene zakona po kojem sudije nemaju pravnu moć da zabranjuju organizacije osuđene za prevaru, onemogućena je i formalna zabrana Sajentološke crkve u Francuskoj.

Parlament Francuske je još 1995. godine sajentologe proglasio sektom, a njeni članovi su pojedinačno već bili osuđivani zbog prevara u Lionu 1997. godine i Marseju 1999.

U Nemačkoj, Sajentološka crkva proglašena je za neustavnu organizaciju, dok je u Španiji predloženo da se lokalni ogranak te organizacije unese u registar zvanično priznatih religija. FBI je još 1977. godine otkrio zaveru sajentologa koji su organizovali „operaciju Sneguljica“ s ciljem da od vlasti širom sveta pokradu sve poverljive dosijee o sajentologiji – a za svaku posebnu zemlju deo operacije je imao šifru koja se zvala po nekom od sedam patuljaka. Nekoliko zvaničnika u SAD i Kanadi tad je uhapšeno zbog odavanja poverljivih podataka.

Godine 1997, toliko se „zakuvalo“ između SAD i Nemačke zbog sajentologa, da je to bila glavna tema susreta u Vašingtonu tadašnjeg šefa nemačke diplomatije Klausa Kinkela sa tadašnjom državnom sekretarkom Madlen Olbrajt. Ccak je i Kongres usvojio posebnu rezoluciju kojom se nemački državni vrh oštro osuđuje zbog proganjanja pripadnika te sekte.

Nemci ponavljaju da sajentološka sekta nema veze ni sa kakvom verom, već se bavi sakupljanjem novca i traži put do vlasti. Sajentolozi su, ranije, pokušali da se infiltriraju u Nemačkoj – prodor u sfere vlasti započet je preko nekolicine članova stranke tadašnjeg kancelara Helmuta Kola, ali je oprezni kancelar odmah izbacio iz stranke grupu koja je trebalo da odigra ulogu „trojanskog konja“, tako da je zatvorio puteve sekti ka vrhu vladajuće stranke u zemlji.

Godine 2000, Stejt department je čak uložio protest Bonu. Naime, kako je otkrio „Vašington post“, u Nemačkoj je podignuta prava bura kada se saznalo da je izvršni direktor kompanije iz Kalifornije „Igzekjutiv softver“ Greg Džensen sajentolog.

To otkriće je dovelo do toga da skoro bude doneta odluka da se izbegne uvoz svih proizvoda „Vindousa“, s obzirom da Džensenov department proizvodi disk-menadzment programe za ceo Majkrosoftov „Vindous“.

Nemačka je uvela propis prema kojem svaka kompanija iz SAD koja želi da posluje sa nemačkom firmom u bilo kom poslu vezanom za vladu i državu, mora da potpiše dokument koji se naziva „filter o sektama“. Od američkih firmi se, naime, zahteva da potpišu da ne posluju po principima sajentologa, da ne primenjuju njihove principe u poslovanju i da niko iz rukovodstva kompanije nije član te sekte.

Nemačka je, očito, najpoželjniji cilj sajentologa s ove strane Atlantika zbog novca kojim raspolaže i moći koju ima, a deset godina posle gužve u kojoj se o sajentologiji pričalo na ministarskom nivou – pokazalo se da sajentolozi ne odustaju – pošto su nastavili da rade u Nemačkoj svih tih godina i u januaru 2007. čak otvorili i sedište u Berlinu. Prema tadašnjim podacima, u Nemačkoj je bilo oko 6.000 sajentologa.

U decembru 2007, protivnici sajentologa su u Nemačkoj, ipak, odneli veliku pobedu – pošto je ta sekta proglašena „neustavnom“, što je otvorilo put za njenu zabranu – iako to još nikad nije učinjeno.

Iste godine, i Rusija je zatvorila kancelarije sajentologa u Sankt Peterburgu.

B92